Ik vervloek het heel vaak, maar mijn lichaam schreeuwt erom: slaap. Door de vermoeidheid heb ik veel slaap nodig. Overdag dutjes, ’s avonds vroeg naar bed, … Ik spendeer veel uurtjes aan slaap.
Lees meer »
Ik vervloek het heel vaak, maar mijn lichaam schreeuwt erom: slaap. Door de vermoeidheid heb ik veel slaap nodig. Overdag dutjes, ’s avonds vroeg naar bed, … Ik spendeer veel uurtjes aan slaap.
Lees meer »
Heel veel mensen vergeten dat werken met een chronische ziekte iets totaal anders is dan werken zonder een chronische ziekte.
Lees meer »
Ondertussen is het al drie jaar na die allesomvattende opstoot. Net als de voorbije jaren blik ik terug op het afgelopen jaar.
Lees meer »
Doseren kan je leren, maar is zo moeilijk. Verdomd moeilijk. Regelmatig trap ik nog in val, waarna ik het achteraf moet bekopen.
Lees meer »
Ik las dit verhaal waarin ik me heel goed kon identificeren met het hoofdpersonage.
Lees meer »
Via mijn instagram-account won ik dit boek. Een boek dat helemaal in mijn straatje past, aangezien ik ook chronisch ziek ben.
Lees meer »
Het is een warme dag. De hitte baant zich een weg door het land. Ik zit aan mijn bureautje. Er is geen airco op het secretariaat (elders op de werkvloer wel), enkel een ouderwetse ventilator. Al een geluk hebben we dat ding nog, want anders is het niet uit te houden.
Lees meer »
Donderdag 29 augustus 2019. Ik stond op met een “tandartsverdovingsgevoel” aan mijn rechterlichaam en de rest is geschiedenis. Vandaag is het twee jaar geleden en ik beschouw 29 augustus als mijn “MS-verjaardag”. Het is de dag dat MS voor de eerste keer duidelijk zichtbaar werd.
Lees meer »