Ik vertoef vaak in mijn zetel. Niet uit luiheid, maar omdat mijn lijf om rust vraagt. En om in bed te liggen, is niet altijd leuk. Dus ik heb een bedje in de zetel.
Lees meer »
Ik vertoef vaak in mijn zetel. Niet uit luiheid, maar omdat mijn lijf om rust vraagt. En om in bed te liggen, is niet altijd leuk. Dus ik heb een bedje in de zetel.
Lees meer »
Sinds het najaar van 2023 werk ik nog maar halftijds. Ik ben dus redelijk veel thuis. Maar hoe ziet zo’n gemiddeld thuisdagje eruit bij mij?
Lees meer »
Vandaag is het vier jaar geleden dat ik mijn opstoot had. Net als de voorbije jaren blik ik vandaag terug op het afgelopen jaar.
Lees meer »
Een tijdje geleden ging ik naar het Wijnegem Shopping Center. Vroeger ging ik er graag naar toe, maar ondertussen is dit veranderd. Met een chronische ziekte is een shopdagje allesbehalve fijn.
Lees meer »
Ik zie het zo vaak gebeuren, maar het wordt even vaak genegeerd: gewichtstoename bij chronisch zieken. Ik merk het bij mezelf ook en ik kan zeggen dat ik dit niet altijd even plezant vind.
Lees meer »
Ik vervloek het heel vaak, maar mijn lichaam schreeuwt erom: slaap. Door de vermoeidheid heb ik veel slaap nodig. Overdag dutjes, ’s avonds vroeg naar bed, … Ik spendeer veel uurtjes aan slaap.
Lees meer »
Heel veel mensen vergeten dat werken met een chronische ziekte iets totaal anders is dan werken zonder een chronische ziekte.
Lees meer »
Ondertussen is het al drie jaar na die allesomvattende opstoot. Net als de voorbije jaren blik ik terug op het afgelopen jaar.
Lees meer »
Doseren kan je leren, maar is zo moeilijk. Verdomd moeilijk. Regelmatig trap ik nog in val, waarna ik het achteraf moet bekopen.
Lees meer »
Ik las dit verhaal waarin ik me heel goed kon identificeren met het hoofdpersonage.
Lees meer »