Ik ben ver-app-elijk moe

Door MS ben ik altijd al moe, maar ik heb ontdekt dat ik ook aan andere soort vermoeidheid ervaar: ik ben ver-app-elijk moe.

Eerder schreef ik al een blog over mijn operatie minder telefoongebruik. Mijn brein begon te borrelen en ik ontdekte dat ik een soort vermoeidheid voor apps heb.

Want we worden met z’n allen naar apps gedreven. Sommige apps zijn heel handig, maar het merendeel van die apps zijn verslavend, veroorzaken een ware storm in ons hoofd en zijn allesbehalve nuttig.

Dit zijn enkele downloadbare apps die ik wél handig vind:
Standaard geïnstalleerde apps zoals fotogalerij, notities, … tel ik even niet mee.

  • Bankapp
  • It’s me
  • Storytel en Luisterpuntbibliotheek (want ik luister eenmaal zo veel boeken)
  • Spotify (overal muziek)
  • Weerapp
  • Outlook

Als ik echt alles zou verwijderen van mijn telefoon aan apps, zouden deze al laatste overblijven. Al de rest kan ik via een internetbrowser wel vinden.

Een voorbeeld van hoe we naar apps gedreven worden: je bezoekt via een internetbrowser een site van een winkel. Bovenaan komt er al meteen een balk met ‘Download onze app.’

Een ander voorbeeld: je wil een afspraak maken bij de gemeente, want tegenwoordig is dat allemaal op afspraak. Even komen binnenwaaien zit er niet meer in. Je wordt automatisch naar een app gestuurd.

Een ander voorbeeld: fysieke klantenkaarten worden een uitgestorven kaartensoort. Alles gebeurt via de app. Spaaracties waar je heerlijk zegeltjes kon plakken (want dat is het leuke aan spaaracties) bestaan niet meer. Nee joh, spaar via de app en aangezien je het niet fysiek meer ziet, is de kans groot dat je het vergeet.

Een ander voorbeeld: inloggen op het ziekenhuisdossier op het werk. Dat moet nu gebeuren via een authenticator die enkel te vinden is op, jawel, je raadt het goed, je telefoon. Wéér die telefoon aanraken.

Dan heb ik het nog niet over alle scrollapps zoals sociale media, nieuwssites, Youtube, … Je vinger gaat al maar te snel en vertrouwd naar het icoon op je scherm. Een automatisme. Net als de scrollbeweging en de vernieuw-de-pagina-beweging want stel je voor dat er een nieuw bericht is gekomen.

Zoals je kunt lezen ben ik een beetje ver-app-elijk moe. Constant moet je die telefoon bij jou hebben om in te loggen, afspraken te maken, goedkeuringen te geven, extra promo’s te hebben, … Het mag wat minder. Zullen we wat meer doen zoals de universiteiten die weer met pen en papier werken? Want je kunt mij niet wijsmaken dat al die apps zo veel milieuvriendelijker zijn dan papier dat recycleerbaar is.

Een gedachte over “Ik ben ver-app-elijk moe”

  1. Ver-app-elijk. Vind ’t nu al het beste woord dat ik vandaag heb gehoord of gelezen;).
    Apps van winkels download ik zo min mogelijk. Ik bestel liever via de website. En die hele authenticator heb ik een gruwelijke hekel aan. Wij hebben die op het werk ook nodig voor diverse systemen. Dan zit je met een ouder te praten, moet je inloggen in het dossier van een kind en heb je die app nodig. En dan moet je bedenken dat ik tijdens oudergesprekken (bewust!) mijn telefoon niet meeneem, maar die moet ik dan dus weer gaan halen voor die app. Ik vind het vreselijk irritant!

    Like

Geef een reactie