“Is er al een maand voorbij?” vraagt mama als ik zeg dat ik naar het ziekenhuis moet voor Tysabri. Ja, er is weer een maand voorbij.

Het ging die dag niet zo goed. Ik had veel pijn en was het liefst plat op mijn rug in bed blijven liggen. Maar de medicatieplicht roept.

Gelukkig waren ze me op de afdeling goed gezind, want ik had net nog maar mijn koffietje genomen of ik werd binnengeroepen. Parameters werden genomen, er werd gevraagd hoe het me mij ging, … en de twee spuiten werden erin gezet. Binnen het halfuur na het oprijden van de parking, reed ik de parking weer af. Terug naar huis.