Het was weer tijd voor Tysabri…

Toen ik een berichtje kreeg dat ik de volgende dag een afspraak had in het dagziekenhuis was dat een fijne herinnering. Normaal weet ik dit wel, aangezien het op het einde van de maand slechter gaat. Deze keer was het gewoon een hele maand slechter.

In de wachtzaal nam ik mijn e-reader erbij om te lezen. Normaal zit ik op mijn telefoon te scrollen, maar ik wil dat gewoon minder doen. In het begin was het niet zo simpel om mijn aandacht erbij te houden, want er was een dame gezellig aan het kletsen. Het was bijna een monoloog.

Deze keer nam de verpleegkundige geen parameters. Ze zette enkel de spuiten en ik kon weer vertrekken. Ik had ook het gevoel dat het redelijk druk was, waarschijnlijk door paasmaandag. Dan zijn ze niet open en dan moeten er een paar patiënten verplaatst worden.