Liefste dagboek #97: april 2025

De tijd vliegt snel en april is weer voorbij. Tijd voor het dagboek!

  • De eerste aardbeien van Hoogstraten. Ik vond ze er niet zo mooi uitzien, dus ik heb ze laten staan. Zeker voor de prijs van 6,00 euro. Maar de week erna zagen ze er mooier uit en kocht ik ze wel. Mmm, lekker.
  • Op de eerste dag van april mocht ik voor mijn medicatie gaan.

Zeg nu zelf, dit geeft toch een echt vakantiegevoel. Haventje, strakblauwe lucht,… De reden van mijn bezoek hier lag vlak ernaast: de gebouwen van de FOD Sociale Zekerheid. Ik heb een parkeerkaart aangevraagd en mocht op gesprek komen. Helaas werd mijn aanvraag geweigerd. Ondertussen heb ik mijn medisch dossier opgevraagd. Ik heb op het formulier aangeduid dat mijn dossier gewoon naar mij opgestuurd kon worden. Toch krijg ik een mail terug dat ze het na overleg met de coördinerende arts naar mijn huisarts opsturen. Ik word echt zo moe van heel dit gedoe. Binnenkort dus maar langs de huisarts.

  • Ijsjesweer! Dit was de smaak mango-perzik-chiazaad. Heerlijk fris!
  • Eitjes koken. Wanneer je een houten spatel over het kokend water legt, kookt het water niet over.
  • In april lukte het me wonderwel om meer zelf te lezen. Ik begon dus aan mijn eerste paperback van 2025. E-books had ik al wel gelezen in 2025.
  • Dit boek zag ik op bookstagram voorbijkomen. Zoiets trekt mijn aandacht. Hij was beschikbaar op KoboPlus en omdat het zelf lezen goed ging, besloot ik om het te downloaden.
  • Op Witte Donderdag zendt NPO1 The Passion uit. Hierin wordt het paasverhaal verteld in musicalvorm. Ik volg het al enkele jaren en vind het steeds zo leuk. Ook al is het verhaal elk jaar hetzelfde.
  • Op paasmaandag is de paus overleden. Enkele dagen later was het zijn begrafenis. Ik bekeek de ceremonie via tv. Ik vond het heel indrukwekkend.
  • In april was ik twee weekjes thuis met ziekteverlof. Het was me gewoon allemaal te veel. Ik kreeg hyperventilatieaanvallen tot kokhalzen toe. Als daar nog huilbuien bij komen, weet ik dat de grens ver overschreden is. Na die twee weekjes rust ben ik gewoon terug gaan werken.
  • We gingen naar onze laatste voorstelling van het theaterseizoen 2024-2025: Klein gevaarlijk afval van Jeroen Verdick. Het was best goed, maar niet memorabel.

Het waren prachtige, zonnige dagen in april. Zo lunchte ik voor de eerste keer buiten en zette ik mijn loungebank op. Even een doekje erover voor het winterstof en kussens buitenhalen.

  • Ik veranderde de wijzerplaat op mijn smartwatch. Hiervoor kon ik enkel het uur en de dag aflezen. Die kilocalorieën en wandelafstand kunnen me niet veel schelen, de andere dingen vind ik wel interessant.
  • Op de voorlaatste dag mocht ik weer naar het ziekenhuis voor Tysabri. Nadien gingen we nog een koffietje drinken. Ik at ook nog een punt abrikozenvlaai.

6 gedachtes over “Liefste dagboek #97: april 2025

Geef een reactie op Naomi Reactie annuleren