Zondag is het weer zo ver. Dan mogen we met z’n allen weer bolletjes gaan inkleuren, want het zijn in België de Europese, de federale en de Vlaamse verkiezingen.

Mijn eerste keer gaan stemmen

Ik weet het nog heel goed. Doordat onze huidige premier, Alexander De Croo, indertijd de stekker uit de toenmalige regering trok, kon ik een jaartje eerder naar de stembus. Normaal waren de verkiezingen toen gepland in 2011, maar omwille van die actie van De Croo, mocht ik in 2010 al naar de stembus. Een klein nadeel (of voordeel?) om in het begin van het jaar jarig te zijn en 18 jaar te worden.

Ook zonder opkomstplicht zou ik gaan stemmen

Op dit moment is er opkomstplicht (en geen stemplicht!) voor de Europese, federale en Vlaamse verkiezingen. Vanaf 2024 zullen de provinciale en lokale verkiezingen stemrecht hebben. Toch zal ik altijd gaan stemmen. Mijn voorouders hebben hier zo hard voor gevochten, dat ik het voor mezelf een schande zou vinden als ik niet zou gaan.

Welke partij?

Het is nog een heel taboe. Op wie heb je gestemd? Of op wie ga je stemmen? Nee, ik zal hier niet letterlijk zeggen op wie ik stem. Dat is mijn geheimpje. Ik doe in ieder geval de stemtest van de VRT. Die brengt me verder in mijn keuze.

Ene grote pot nat

Als het op politiek aankomt, zijn we het eigenlijk over één ding eens. Die in Brussel (of Den Haag voor de Nederlanders) doen toch hun eigen goesting. Zakkenvullers zijn het. Waarom zou ik moeten gaan stemmen? Denk even om. Wat zou er gebeuren als we met z´n allen niet zouden (mogen) gaan stemmen? Ik wil er niet eens aan denken. Dan krijgen we een dictatuur in plaats van een democratie en hebben we helemaal niets meer in de pap te brokken.

Ik ga met plezier naar de stembus. Want dan heb ik recht om te zagen en te zeuren als ze het de komende jaren niet goed doen. En dat doen we allemaal toch graag? 😉

Liefs ❤
Kim