Ik luisterde naar het tweede deel in de ‘Hope Harbor’-serie van Irene Hannon. Wat ik ervan vond, ontdek je hier.

Zeerozen | Irene Hannon | 2020 | Kokboekencentrum | 9u53min
Vertaald door Lia van Aken
Verteld door Gaby Milder

☑ paperback | ☑ e-book | ☑ audiobook

⭐⭐⭐⭐

Eric Nash keert terug naar zijn ouderlijk huis in Hope Harbor. Op de heenreis botst hij letterlijk op de pick-up van een vrouw. Zij is allesbehalve blij met de botsing. Wanneer Eric bij zijn ouderlijk huis aankomt, wacht hem een grote verrassing. Zijn vader besluit een B&B te openen en de verbouwingen zijn druk aan de gang. Tot zijn grote verbazing kent hij de vrouw die de leiding over de werken heeft: het is dezelfde vrouw waar hij net op gebotst is. Deze vrouw is BG, waarvoor dit staat kom je te weten in het boek. Ze woont ondertussen een jaartje in Hope Harbor als architect en bouwleider. Ze heeft twee werkmannen in dienst: Stone en Lewis. Daarnaast is ze ook begaan met de kerk en wil ze het bestuur een prachtig voorstel doen.

Een oude gekende uit het eerste boek passeert ook, maar deze keer in een grotere rol: Eleanor. Ze is een oude dame die slecht ter been is. Ze woont met haar kat Methusalem in een huisje. Ze moet vaak beroep doen op de anderen van Hope Harbor, maar misschien kan ze nu wel helpen met BG’s plan.

De vierde persoon die gevolgd wordt, is Lewis. Hij is een Cubaanse vluchteling en werkt voor BG. Hij heeft al heel veel meegemaakt en dat wordt hem te veel. Gelukkig zijn er in Hope Harbor altijd mensen die voor een ander klaarstaan.

De opbouw van het verhaal is hetzelfde als in het eerste deel. Iemand komt aan in Hope Harbor voor bezinning en komt terecht in een warm bad, zodat terugkeren naar het oude leven minder aantrekkelijk is dan eerst gedacht. Daardoor is het voorspelbaar, maar dat vind ik niet erg.

De vertelstem van Gaby Milder is aangenaam om naar te luisteren. Goed voorgelezen.

Dit is een boek vol warmte, liefde, genegenheid en vriendschap zonder dat het te zoetzappig is, want de personages maken ook wat minder goede dingen mee. Maar er is altijd het vangnet van Hope Harbor.

Het voelt als thuiskomen in Hope Harbor. Je leert het stadje en de inwoners steeds beter kennen. Ik wil zeker nog meer lezen over Hope Harbor en gelukkig zijn er na dit boek nog heel wat verhalen te lezen. 😉

Liefs ❤
Kim

➥ Boekrecensie: Hope Harbor #1: Cranberryzomer