Het was weer tijd voor mijn maandelijkse dosis Tysabri.

Na enkele goede weken gehad te hebben, was ik aan het einde van de vorige periode niet helemaal top. Ik was ontzettend moe. Ik hoopte dat de nieuwe dosis meteen ook weer wat energie met zich meebracht.

Het ziekenhuis heeft nog steeds code oranje voor infecties, waardoor het dragen van een mondmasker wordt aanbevolen. Op enkele afdelingen is het echter verplicht, zoals op ‘mijn’ afdeling. Niet geheel onlogisch, want hier komen patiënten met een verzwakt immuunsysteem.

Deze maand werd er ook bloed afgenomen voor de halfjaarlijkse controle op het JC-virus. Wanneer dit virus geactiveerd wordt, kan het een hersenontsteking veroorzaken, met een mogelijke dood tot gevolg. Gelukkig wordt dit goed opgevolgd. Omwille van mijn dunne aderen, heeft de verpleegkundigen een infuusnaald gestoken. Deze naalden zijn iets dunner dan de standaard naalden om bloed af te nemen. Ondanks dat mijn aderen dun zijn, lukt het de meesten wel om meteen in één keer goed te prikken.

De parameters waren weer helemaal in orde. Bloeddruk was 12/8 en temperatuur 36,9 °C.