Bij het doorbladeren van de brochure kwam ik deze naam tegen. Ik ken deze Nederlandse comedian niet, maar vond de korte inhoud interessant genoeg.

We waren hoogstwaarschijnlijk niet de enigen die hem niet kenden, want de zaal was maar voor de helft gevuld. Of voor 1/4, want bij grote namen is er een parterre met stoelen en tribune. De tribune was dus voor de helft gevuld.

Dit resulteerde in een voorstelling waarbij het licht eigenlijk constant aan was. Daardoor was er de hele voorstelling connectie met het publiek.

Marlon Kicken is een Nederlandse comedian uit Noord-Brabant die in zijn thuisland al wat bekender is. In België is hij een onbekende naam. Maestro was zijn vijfde avondvullende voorstelling die volledig gewijd was aan muziek. Want een mens kan niet zonder muziek. Verschillende genres kwamen aan bod, van klassiek tot reggae tot R&B. Of Sabrina. De naam zei me in eerste instantie niets, maar toen hij het nummer ‘Boys, boys, boys’ aanhaalde, wist ik het. In België is dit ooit gecoverd door Betty uit Big Brother. De leukste muziek vond ik dan toch de Latijns-Amerikaanse muziek met de sketch van een salsaleraar.

De zaal werd stil bij het moment dat hij vertelde over zijn IC-opname door corona. Hij is zelfs in coma gebracht. Het is bijna zes jaar geleden, maar die beelden uit ziekenhuizen vergeet je nooit.

De tijdsduur van de voorstelling was 90 minuten, maar uiteindelijk werd het bijna twee uur. Ik heb er geen spijt van dat ik deze man een kans gaf, want hij heeft zeker gezorgd voor een fijne avond.