Sinds begin januari werk ik ‘nog maar’ 16u per week.

Ik studeerde af in juni 2015. In september 2015 begon ik voltijds (36 uur) aan mijn eerste job. Dit was een job met een tijdelijk contract van zes maanden dat drie keer verlengd kon worden. Dit contract werd ook drie keer verlengd, maar na twee jaar moest ik afscheid nemen. Dit was half september 2017.

Van half september 2017 tot begin januari 2018 zat ik tussen twee jobs in. Ik solliciteerde en ontving een werkloosheidsuitkering. Ik woonde nog bij mijn ouders, dus vaste lasten had ik niet.

Begin januari 2018 begon ik op mijn huidige job aan 100%. Dit komt overeen met een contract van 38 uur, maar ik werkte 40 uur per week. Hierdoor had ik iedere maand een ADV-dag (arbeidsduurvermindering).

In december 2019 kreeg ik de officiële diagnose van MS. Niet lang daarna besloot ik naar 80% (32 uur) te gaan. Dit ging in in februari 2020. En toen kwam corona. Tijdens de eerste golf zat ik 10 weken technisch werkloos thuis. Ik woonde nog steeds bij mijn ouders.

In augustus 2023 stortte ik helemaal in. Ik bleef een maandje thuis en besloot toen om naar 50% (20 uur) te gaan. Dit hield ik vol tot september 2025, maar het werd weer te zwaar. In september 2025 zat ik weer een maandje thuis. Toen besloot ik om naar 40% (16 uur) te gaan.

De periode oktober – december 2025 overbrugde ik met verlof. Vanaf 1 januari is het 40%-regime van start gegaan.

Natuurlijk was ik liever gezond en werkte ik bijvoorbeeld nog 80% (32 uur), maar MS dwingt me om af te schalen. Ik weet dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Voor mij. Voor mijn leven met MS.